Sprzedaż do Unii:ceny w walutach.

Sprzedaż za granicę w ramach Unii wymaga kilku decyzji podatkowych i cenowych. Ten tekst porządkuje je w kolejności, w jakiej pojawiają się w praktyce. Nie zastępuje rozmowy z księgowym, ale pomaga ją przygotować.

To są dwie różne sprzedaże

Sprzedaż firmie z ważnym numerem VAT UE to zwykle wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów ze stawką zero i odwrotnym obciążeniem po stronie nabywcy. Sprzedaż konsumentowi to sprzedaż na odległość, w której po przekroczeniu progu płacicie VAT kraju nabywcy. Jeden sklep może obsługiwać obie, ale musi wiedzieć, z którą ma do czynienia.

Próg dziesięciu tysięcy euro i OSS

Dla sprzedaży konsumentom w innych krajach Unii obowiązuje wspólny próg dziesięciu tysięcy euro rocznie. Po jego przekroczeniu stosujecie stawki kraju nabywcy, a rozliczyć je można w jednej deklaracji w procedurze OSS, bez rejestracji w każdym kraju. Sprzedaż do firm się do tego progu nie wlicza.

Który kurs i z którego dnia

Do przeliczenia VAT na fakturze w walucie obcej zwykle stosuje się kurs średni NBP z dnia roboczego poprzedzającego powstanie obowiązku podatkowego. To inna sprawa niż kurs, po którym ustalacie cenę w katalogu. Pomylenie tych dwóch kursów to częsty powód korekt.

Cena w katalogu to osobna decyzja

Cenę w euro można wyliczać z ceny w złotych po bieżącym kursie albo ustalić osobno i trzymać stałą. Pierwszy sposób jest prostszy, drugi lepszy dla odbiorcy, który nie lubi, gdy ten sam towar co tydzień kosztuje trochę inaczej. W hurcie zwykle wygrywa stała cena z okresową aktualizacją.

Kiedy nie warto tego uruchamiać

Jeśli zagraniczne zamówienia to kilka w roku, prościej obsłużyć je ręcznie z fakturą w złotych. Waluty, języki i stawki zagraniczne mają sens, gdy sprzedaż za granicę ma być stałym kanałem, a nie przypadkiem.

Jak to wygląda w Torveo

W Torveo sklep sprzedaje w wielu walutach i wszystkich językach, z cenami przeliczanymi po kursie albo ustalonymi osobno. Numer VAT UE firmy jest sprawdzany w VIES, a przy ważnym numerze zamówienie idzie z odwrotnym obciążeniem. System liczy sprzedaż konsumentom do progu OSS, a po jego przekroczeniu stosuje stawki kraju nabywcy.

Sprzedaż do Unii jest prosta, gdy sklep wie, komu sprzedaje. Wtedy stawka, kurs i dokument układają się same.